1 | 2 | 3 | 4 | 5

Szukaj

Facebook

Na zdjęciu z Leninem

W trakcie ostatniej podróży po Białorusi trafiliśmy, trochę przez przypadek, w jedno z niezwykłych miejsc w tym kraju. Wypełnione wodą wyrobiska, z których wydobywano niegdyś kredę, stanowią obecnie kompleks zalewów zwanych białoruskimi Malediwami. 

Przypadek wyglądał tak, że Andrzej rozmawiał z Nikitą, który pochwalił się zdjęciami w necie z wypadu ze swoją dziewczyną. Mieliśmy nieco wolnego czasu, zatem decyzja mogła być tylko jedna – jedziemy w tak ciekawe plenery.
Miejsce to znajduje się niedaleko Wołkowyska. Dokładniej obok Krasnego Sioła. Wyrobiska swoją nazwę zawdzięczają kolorowi wody – niemal takiemu samemu, jak na archipelagu na Oceanie Indyjskim. Ktoś skrupulatnie policzył, że jeziora zajmują łącznie powierzchnię 300 boisk piłkarskich (jedno boisko ma 105 metrów długości i 68 metrów szerokości).

W lecie jest to miejsce wypoczynku dla wielu Białorusinów, którzy chętnie przyjeżdżają odpoczywać nad bardzo czystą wodą. Dzika przyroda zachęca także do rodzinnych pikników na łonie natury. To także jedna z mało jeszcze znanych atrakcji turystycznych naszych wschodnich sąsiadów.

Nie jest łatwo tam trafić. Przestrzeń zaburza obecność ogromnej cementowni i zasypane pyłem okolice. Wszędzie się można poczuć jak na terenie zakładu produkcyjnego. Dodatkowo, ludzie pytani o drogę do jezior pokazywali różne kierunki. Do tego drogi z zakazami ruchu poza kierowcami posiadającymi specjalne przepustki.

Ostatecznie wylądowaliśmy przed jednym z takich wjazdów. Szeroka, asfaltowa droga kusiła, żeby nią pomknąć dalej. Jednak zostawiliśmy auto przy jednym z opuszczonych domostw i dalej poszliśmy eksplorować okolicę na piechotę. Po kilkudziesięciu minutach doszliśmy do pierwszego jeziora. Tu – rozczarowanie, bo nie wyglądało w żaden sposób tak jak te, które mogliśmy wcześniej zobaczyć w internecie. Kolejnych naście minut spaceru przez wielkie przestrzenie rzadko zdobione dziką i nad podziw bujną roślinnością – i dotarliśmy do celu. 

Widok jest niesamowity i żadne zdjęcie tego nie odda, bo nie ma skali porównawczej. W tej postprzemysłowej przestrzeni wyrobisko wypełnione wodą jawiło się wyjątkowo nienaturalnie zachwycająco pięknie.
Nie zobaczyliśmy wszystkich jezior. Na to trzeba znacznie więcej czasu, niż mieliśmy. Ale może kiedyś?

Dodaj komentarz


Kod antyspamowy
Odśwież